Verslaafd en overleven....
Hallo mijn naam is lex en ben op dit moment 55 jaar een wonder dat ik zo oud ben geworden en nog leef aangezien het leven wat ik nu bijna achter mij laat maar na al die jaren ik ben dyslectisch dus let niet op taal fouten. nu gebruik ik even de app om mijn text op fouten te controleren staks niet meer. het is te lezen daar gaat het om toch ??
Ik ben geboren in een klein dorp in het midden van het land niets te doen rustig en je kende bijna iedereen. De lagere school was wel leuk maar moeizaam. ik had leuke vrienden een leuke tijd.
Daar na kwam er 4 jaar lang eenzaamheid 4 lang gepest worden op school elke dag 6 km heen en 6 weer terug van school naar huis op de fiets alleen. Waarom ik altijd de geen die ze moesten hebben weet ik niet maar tot op de dag van nu heb ik er nog last van en heb ik een minderwaardig heids compleks.
Na die 4 jaar net 17 kreeg ik andere vrienden echte vrienden die ik 4 jaar lang niet had gehad en ik werd opgenomen in de molukse gemeenschap wat voelde als een warm bad lieve mensen. wij zelf ongeveer 10 a 15 man gingen veel en vaak met elkaar om en kwamen altijd voor elkaar op. via hun leerde ik ook oudere broers kennen van hun die toen al aan de dope zaten en dat was al rond 1982/83. wij rookte af en toe wat soft drugs
Tot ik op een dag iemand van mijn vrienden wat zg roken wat ik nog nooit had gezien en op folie raar wt is dat vroeg ik Heroinne man wil je ook proberen??? Ja daar zat ik dan met 1 van mijn beste vrienden toen en tot mijn spijt zij ik ja doe maar kan geen kwaat toch.. nee man ik lekker en goed zij die maat hij deet een mes punt op het folie en gaaf het aan mij en dat was mijn eerste kennismaking met hard drugs, op een WC samen mer een goede vriend. Het duurde niet lang tot ongeveer 10 jongens uit de groep begonnen met dope roken. wij zouden nooit verslaafd worden kom op zeg wij nee wij nooit wat dom maar ja 17 of 18 jaar oud wat weet je dan over drugs ik niet veel.
Reacties
Een reactie posten